Don don don donkiii🎶🎶🎶

Hier is hier waarmmm. Dampend, plakkerig warm. Warm, net alsof je huid eraf brandt, en je gezicht wegsmelt. 

Vanochtend werden we best vroeg wakker, en gingen al snel de straat op. Vandaag besloten we te gaan tempel-hoppen. Wat Arun en Wat Pho stonden op de lijst. We gingen met de tuktuk de weg op. Het ov is hier echt slecht geregeld, en met de taxi sta je helemaal vast in het verkeer. Als ze nou een uitgebreid metronetwerk hadden, zou het geweldig zijn. In China had elke stad een perfect metronetwerk. Ja ja, in China was alles beter:)) Wij wisten niet wat we van China moesten verwachten, daarom heeft de technologie, de ontwikkeling, echt alles heel veel indruk op ons gemaakt. Al is China ook niet in woorden te vangen. Je moet het ervaren. De complete cultuurshock is ook iets waar je je absoluut niet op kunt voorbereiden. Wat ons ook opvalt in Bangkok is dat alle auto’s op gas zijn, terwijl in China bijna alle auto’s electrisch waren. Dat scheel zoveel in geluid. Maar goed, we namen dus de tuktuk naar de tempels. Het was niet zo handig dat we daar nog om 12:00 uur in de middag waren, het was echt het heetst van de dag. Ik ben ook verbrand, zonder dat ik het doorhad. Rond 14:00 uur namen we een tuktuk terug naar onze wijk. We wilden eerst lunchen. Trouwens ontbijten deden we in een achterstraatje dat we toevallig vonden, toen we onze vuile was naar de wasserette brachten. Eindelijk een paar straatjes zonder hordes toeristen, dat was wel heel leuk! Lunchen wilden we ‘gewoon’ in de food court van het MBK center doen, maar de tuktuk zette ons af in een afgelegen straatje achter het MBK. Sinan zag toen een soort van kantine met alleen maar Thaise mensen. Daar gingen we in, en dat was de beste beslissing ever:)) We hebben er heerlijk gegeten, en dat voor €1,90 p.p. We kregen voor deze prijs rijst, groente en zuurtjes. En een kom soep. Na dit heerlijke eten gingen we naar ons hotel, waar ik mijn serie heb gekeken, na 3 weken niet gekeken te hebben (Kizilcik serbeti is de dizi by the way:)) en daarna zijn we als een blok in slaap gevallen. Rond 18:30 uur werden we wakker en besloten een night market te pakken. We besloten naar Patpong market te gaan. Advies als je naar Bangkok gaat; ga niet naar Patpong market. Echt geen aanrader. De broeken die normaal gesproken 100 baht zijn, kosten hier 450 baht, de sfeer is niet leuk en de verkopers zijn vervelend. Het eten was wel heel erg lekker. Ik heb dumplings gegeten die echt perfect waren. We zijn met de trein teruggekeerd naar onze wijk. We zijn even naar Donki Don geweest, en hebben nog een klein hapje gegeten. Donki Don is een Japans keten met echt van alles; hele gerechten, snacks, kleding, make up etc. En er speelt de hele tijd een liedje af 🎶Don don don donki, donki donkiii🎶 Als je dat liedje eenmaal in je hoofd hebt, gaat het er niet meer uit. Dus Sinan en ik zingen dit nu de hele tijd. In Hong Kong had je ook een Donki Don, daar hebben we het eigenlijk ook ontdekt. We hebben nu een t-shirt van Donki Don gekocht, we zijn helemaal fan:) Na onze wandeling wilden we naar huis gaan, maar besloten nog een rooftop bar te pakken. We gingen naar ‘Cat on the roof’. Er was live muziek en er hing een ontspannen sfeer. We hebben er een tijd gezeten, wat dingen op een rij gezet voor morgen, en zijn toen naar huis gegaan. Ik heb mijn serie afgekeken en toen naar bed gegaan. We zijn erg gewend dat onze kamer elke dag wordt opgeruimd, we elke dag kunnen kiezen waar we gaan eten en aan niets hoeven te denken, behalve ‘Wat zullen we vandaag doen’. We grappen dat we straks in Amsterdam ook gaan verwachten dat het bed is opgemaakt zodra we thuis zijn van ons werk:))