The forbidden city

Vandaag werden we al om 07:00 uur wakker! Echt een record tijdens deze reis. Thuis ben ik altijd max 6:30 uur wakker, maar hier ben ik vaak wel aan het uitslapen tot 08:00 uur. We zouden vandaag de Forbidden City en het Tiananmen plein bezoeken. Om bij de Forbidden city te komen, moet je dwars door het Tiananmen plein lopen. En dan moet je niet denken dat het gewoon erdoorheen lopen is. het Tiananmen plein is een bezienswaardigheid op zich en je komt erin met heel veel controleposten. Het masoleum van Mao bevindt zich hier ook. Hoe gaaf dat we dat zouden zien! Het plein opkomen heeft ons zo een half uur gekost, maar daarna kwamen we wel op het beroemde plein waar je de iconische beelden wel kent van tv. Een reuzegroot portret van een glimlachende Mao, zijn masoleum, overal soldaten. Het was zo indrukwekkend om er te staan. Eigenlijk heb ik dit de hele reis al. We gaan van hoogtepunt naar hoogtepunt, waardoor ik elke keer denk ‘Ik sta hier echt, het is allemaal echt’. Op het plein hebben we fijn rondgelopen en alles bewonderd, en daarna doorgelopen naar de Forbidden city. Ook daar weer moesten we door de security check, maar het ging hier wel wat sneller. De forbidden city is in totaal 740.000 vierkante meter!! dus alles zien was natuurlijk onmogelijk. We hebben een audiogids genomen, en hebben eerst de highlights bezocht en hebben daarna de kleinere delen, met bijvoorbeeld een expositie over de Chinese karakters, bezocht. Er waren duizenden mensen, dus het duizelde me wel hoor zo nu en dan.  We hebben zo een 4 uur in the Forbidden city gewandeld, maar daarna konden we echt niet meer. We waren erg moe van alle indrukken en de mensen. We gingen een straatje in, een hutong waar we toevallig een heel gezellig cafeetje vonden. We gingen daar uitrusten, thee drinken en wat eten. Op het grote scherm speelde ‘Friends’, en meerdere mensen waren aan het kijken. Toen hebben wij dat ook maar gedaan. We hebben er bijna 2 uur gezeten en ontspannen. We hadden dit echt nodig.

Na dit cafeetje besloten we naar de Silk market te gaan. Dit is een overdekte markt met allemaal nepproducten. En je moet daar afdingen, keihard afdingen! We hadden de jongens toegezegd dat we kleding voor ze zouden halen, en zij hadden een lijstje meegegeven. We hebben heel hard gestreden om een mooie deal te maken, maar helaas is het ons niet gelukt. We hadden echt mooie kleding uitgekozen, maar ze wilden er echt veel te veel voor. In de Silk market moet je overal strijden voor een goede prijs. Ik blijk er goed in te zijn, maar leuk is anders. Na de Silk Market besloten we naar de Wangfujing street te gaan. Dat is een brede straat met allemaal winkels. We gingen met de metro. Aan het begin van de straat was een boekenwinkel van 3 verdiepingen en helemaal beneden een food court. We hebben heel veel boeken gehaald, onder andere de gedichtenbundel van Mao, want ja, waar kun je die beter kopen dan in China. Verder hebben we prachtig geïllustreerde boeken over China gehaald, en een boek over de communistische partij van China. Ik ben dol op boekenwinkels, en in het bijzonder in het buitenland. Na de boeken gingen we in de food court ons avondeten eten. We hebben verder niet gewandeld in de straat, het was te veel merk en de bekende Europese winkels. We hebben toen de metro gepakt naar onze wijk. We hadden daar de achterstraatjes helemaal niet gepakt, dus zijn we daar gaan wandelen. Het zijn echt mega schattige, kleine straatjes waar vooral heel veel eten is. Maarrrrr, ik heb nog een paar schoentjes gekocht, roze met een motiefje erop deze keer. Verder hebben we gekeken naar een koffer, want onze spullen gaan onmogelijk in onze backpacks passen.

Vandaag waren we pas om 23:00 uur thuis, met bijna 30.000 stappen op onze tellers.

Trouwens, we hebben besloten om 5 ipv. 6 nachten in Beijing te blijven. We verlengen Xi’an met een nacht. We hebben in 5 hele dagen wel de highlights van Beijing gezien. En daarnaast vinden we het een zeer dure stad, geld dat we liever willen uitgeven in andere steden.

En nog iets grappigs; toen we door de security van de Forbidden city liepen, keek het meisje dat mij controleerde aan, en zei ‘I love you’🤣En daarna zag ze mijn Frida Kahlo tas en zei helemaal verbaasd ‘Is that you’?  En op het plein liepen er allemaal meneren van rond de 55/60 die met mij op de foto wilden, en mij op camera namen. Sinan en ik hebben een nieuwe strategie, we maken ook gewoon foto’s van ze:) Aziaten zijn over het algemeen zo makkelijk in het vertrappen van je grenzen:) Eerlijk, ik vind het wel grappig en warm:) Sinan en ik hebben vanaf het begin ook gezegd dat we erin meegaan, en het over ons heen laten komen. Het zorgt altijd voor veel gelach en een fijne sfeer. Dan maar wat foto’s hier en daar in de wereld:)